4 sterren voor Floris Franicis Arthur

Jawel, Floris Francis Arthur heeft een album afgeleverd in de taal die hij toegefluisterd kreeg in zijn wiegje en dat is het Nederlands. De man had al twee knappe platen afgeleverd in het Engels, There Never Is And Never Was A Masterplan en Little Did I Know, die er nog steeds staan als waren het twee rotsen in een branding ergens. Arthur gaat dus helemaal bloot, want na een eerste luisterbeurt hadden we snel door dat hier een hart op de tafel werd gelegd en iedereen wordt uitgenodigd om hier naar te komen kijken. En let op, het hart pompt nog wel, zelfstandig op die tafel, maar het bloed druppelt er ook uit!

Eerlijk, er staan best wel zware onderwerpen op de zwarte groeven zoals het jeugdige misbruik van dope en alcohol, angstaanvallen, verloren vrienden, lieven en de dood zelve. Maar we moeten tegelijk ook toegeven dat we het ook een heel grappige plaat vinden. We hebben regelmatig gelachen, omdat de verhalen van de geboren en getogen Ninovieter ons grote ogen hebben laten trekken. Helemaal zelf in elkaar geprutst thuis en zelf gemixt en geproduceerd en graag nu al een applaus voor: Normaal Ben Ik Beter.

Dansende Beren - ★★★★
Lees de volledige recensie via deze link.